شرایط استفادهٔ Anthropic چیست و کدام سند بر شما حاکم است؟
شرایط استفاده (Terms of Service یا ToS) قرارداد الزامآور بین شما و Anthropic است؛ از لحظهای که از سرویس استفاده میکنید، آن را پذیرفتهاید — حتی اگر یک خطش را نخوانده باشید. نکتهٔ کلیدی این است که Anthropic بهجای یک قرارداد واحد، دو قرارداد موازی دارد: Consumer Terms برای کاربران فردی claude.ai و Commercial Terms برای هرکس که کلید API دارد یا بهنام یک سازمان از سرویس استفاده میکند. سند اول مخاطبش «Individual» است و سند دوم «Business»؛ حقوق، مسئولیتها و حتی سرنوشت دادهٔ شما در این دو میتواند متضاد باشد.
- Consumer Terms of Service (مؤثر از ۸ اکتبر ۲۰۲۵): حاکم بر claude.ai، Claude Pro/Max و استفادهٔ فردی — برای افراد، نه شرکتها.
- Commercial Terms of Service (مؤثر از ۱۷ ژوئن ۲۰۲۵): حاکم بر کلیدهای API، Anthropic Console و هر پیشنهاد دیگری که به این سند ارجاع میدهد.
- Usage Policy (نسخهٔ ۲۰۲۶ مؤثر از ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶): فهرست ممنوعیتها و الزامات؛ به هر دو سند الحاق شده و «قبلاً Acceptable Use Policy نام داشت».
- Supported Regions Policy (مؤثر از ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶): فهرست رسمی کشورهای پشتیبانیشده؛ هر کشورِ خارج از فهرست، پشتیبانینشده است.
- Privacy Policy و Privacy Center: نحوهٔ جمعآوری و نگهداری دادهٔ شخصی را توضیح میدهد.
- Data Processing Addendum (DPA): توافقنامهٔ پردازش داده که بخشی از سند تجاری است و پردازش دادهٔ مشتریان سازمانی را تنظیم میکند.
تفاوت Consumer Terms و Commercial Terms در چیست؟
وقتی دو قرارداد موازی دارید، سؤال درست این نیست که «کدام بهتر است»، بلکه این است که «کدام برای کدام سناریو نوشته شده». سند مصرفی برای شخصی نوشته شده که با claude.ai گفتوگو میکند و در برابر Anthropic یک مصرفندهٔ ضعیف است؛ به همین دلیل متن آن با حروف بزرگ دربارهٔ عدم ضمانت هشدار میدهد و سقف مسئولیتش عددی جزئی است. سند تجاری اما برای شرکتی نوشته شده که سرویس Anthropic را در محصولش میفروشد؛ بنابراین مالکیت خروجی، محرمانگی، DPA و جبران خسارت IP را جدیتر پوشش میدهد.
| مورد | مخاطب سند | آموزش مدل روی دادهٔ شما | مالکیت خروجیها | سقف مسئولیت Anthropic | حل اختلاف | قانون حاکم | جبران خسارت IP به نفع شما |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Consumer Terms (claude.ai) | افراد (Individual) | پیشفرض فعال — مگر opt-out | Anthropic حق علاقهٔ خود در Outputs را به شما واگذار میکند | بیشترِ مبلغ پرداختی ۶ ماه اخیر یا ۱۰۰ دلار | دادگاههای San Francisco، کالیفرنیا | ایالت کالیفرنیا | ندارد |
| Commercial Terms (API) | سازمانها و توسعهدهندگان (Business) | ممنوع — «may not train models on Customer Content» | مشتری مالک Outputs است و حقوق Inputs را حفظ میکند | حقالزحمهٔ پرداختی ۱۲ ماه اخیر | داوری الزامآور: JAMS در San Francisco (خارج از EEA) یا UNCITRAL در Dublin (EEA/UK/سوئیس) | کالیفرنیا (ایرلند برای EEA/UK/سوئیس) | دارد — بند K.1 با استثناهای K.3 |
"Anthropic may not train models on Customer Content from Services." — بند B، Commercial Terms: Anthropic حق ندارد روی محتوای مشتری مدل آموزش دهد.
— Anthropic — Commercial Terms of Service، بند B (مؤثر از 17 Jun 2025)
| داده | آیا Customer Content است؟ | نتیجهٔ عملی |
|---|---|---|
| پرامپتی که به API میفرستید | بله (Input) | برای آموزش مدل استفاده نمیشود و حقوقش نزد شما میماند |
| پاسخی که Claude برمیگرداند | بله (Output) | مالکیتش به شما واگذار میشود؛ میتوانید تجاری استفاده کنید |
| بازخوردی که داوطلبانه به Anthropic میدهید | خیر — Feedback است | با هیچ تعهدی قابل استفاده است؛ در نسخهٔ مصرفی حتی برای آموزش |
| اطلاعات حساب و صورتحساب | خیر — دادهٔ حساب | مشمول Privacy Policy و DPA است نه بند Customer Content |
Anthropic با گفتوگوها و دادههای شما چه میکند؟
در سند تجاری، موضوع با یک جملهٔ قطعی بسته شده است: Anthropic نمیتواند روی Customer Content مدل آموزش دهد؛ پردازش داده هم به DPA ارجاع داده شده که معمولاً نگهداری کوتاهمدت و اهداف پردازش محدود دارد. اما در سند مصرفی منطق دیگری حاکم است: بخش ۴ میگوید Anthropic میتواند از Materials شما «برای ارائه، نگهداشت و بهبود سرویس و توسعهٔ محصولات دیگر، از جمله آموزش مدلهایش» استفاده کند، مگر آنکه از تنظیمات حساب، از آموزش انصراف (opt-out) داده باشید. یعنی بارِ اقدام روی دوش کاربر است: اگر کاری نکنید، گفتوگوهایتان — از جمله نشستهای Claude Code — در مجموعهٔ آموزشی قرار میگیرد.
| محصول / سناریو | استفاده در آموزش مدل؟ | نگهداری داده |
|---|---|---|
| API و مشتریان تجاری (Team/Enterprise/Work) | خیر — ممنوع صریح (بند B) | طبق DPA و سیاستهای تجاری |
| claude.ai با تنظیم آموزش روشن (پیشفرض) | بله | تا ۵ سال برای گفتوگوهای جدید [S10] |
| claude.ai پس از opt-out | خیر | حدود ۳۰ روز طبق سیاست قبلی [S10] |
| بازخورد thumbs up/down | بله — حتی پس از opt-out | تا ۵ سال بهعنوان Feedback |
| گفتوگوهای علامتگذاریشده برای بررسی امنیتی | بله — برای بهبود تشخیص محتوای مضر | نگهداری طولانیتر طبق سیاست امنیتی (طبق گزارشهای مستقل، ورودی/خروجی تا ۲ سال و امتیاز طبقهبند تا ۷ سال) [S10] |
| گفتوگوی حالت ناشناس (incognito) | خیر | طبق قواعد خاص حالت ناشناس [S10] |
- استثنای ۱ — Feedback: اگر به پاسخی thumbs up/down بدهید، آن گفتوگو بهعنوان بازخورد ذخیره میشود و Anthropic «هر طور که بخواهد» میتواند از آن استفاده کند؛ opt-out این را پوشش نمیدهد.
- استثنای ۲ — بررسی امنیتی: مکالماتی که توسط سامانههای امنیتی علامتگذاری شوند، برای بهبود تشخیص محتوای مضر و اجرای سیاستها حتی پس از opt-out قابل استفادهاند.
- استثنای ۳ — گفتوگوی حذفشده: طبق اعلام رسمی، گفتوگویی که کاربر حذف کند برای آموزشهای آینده استفاده نمیشود؛ پس اگر دادهٔ حساسی در گفتوگو دارید، حذف آن را جدی بگیرید.
چه استفادههایی در Usage Policy ممنوع است؟
Usage Policy سندی است که به هر دو قرارداد الحاق شده و مرز «استفادهٔ مجاز» را رسم میکند. نسخهٔ اوت ۲۰۲۵ آن (مؤثر از ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵) روی سوءاستفادههای مقیاسپذیر در حوزهٔ امنیت سایبری و عاملهای خودکار تمرکز داشت و ممنوعیتهای انتخاباتی را از «ممنوعیت کلی» به «ممنوعیت فریب و اختلال» تغییر داد. نسخهٔ اکتبر ۲۰۲۶ (مؤثر از ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶) این چارچوب را دقیقتر کرد؛ اگر محصول شما بهنوعی با سلامت، حقوق، پول یا مشاغل مردم سروکار دارد، این بخش را باید مثل کد پروduction بخوانید.
- ممنوعیتهای امنیتی: ایجاد بدافزار، حملات سایبری، دور زدن سامانههای حفاظتی و فعالیتهای مخرب رایانهای، شبکهای و زیرساختی — حتی وقتی از طریق عاملهای خودکار انجام شود.
- کمپینهای فریبنده و فعالیت مصنوعی (جدید در ۲۰۲۶): پنهانکردن اینکه چه کسی پشت یک پیام است، تقویت محتوا با اکانتهای جعلی و ساخت ابزار و زیرساخت برای عملیات نفوذ افکار.
- فرآیندهای دموکراتیک: فریب رأیدهندگان، اختلال در انتخابات، جعل هویت نامزدها یا مسئولان انتخاباتی و تلاش برای کاهش مشارکت.
- نظارت و اجرای قانون (دقیقشده در ۲۰۲۶): ردیابی افراد بدون رضایت — آنلاین یا از روی دادههای گذشته — ممنوع است و Claude نمیتواند دربارهٔ «چه کسی را بازجویی، دستگیر یا متهم کنیم» تصمیم یا پیشنهاد بدهد.
- سلاحها: شامل «نرمافزار و قطعاتی که سلاح را کار میکنند» و اقداماتی مثل مسلحکردن پهپادها و خودروهای خودکار.
- رفتار ظالمانهٔ مداوم با مدل (جدید در ۲۰۲۶): آزار بیهدف و مکرر نسبت به مدل ممنوع است و در موارد شدید، مکانیزم اجرای آن پایان دادن مکالمه توسط خود Claude است.
- کاربردهای پرریسک سلامت، حقوقی، مالی و اشتغال: فقط با نظارت انسانیِ واجد شرایط (human-in-the-loop) و افشای ماهیت هوش مصنوعی به کاربر نهایی.
کنار Usage Policy، خود قراردادها هم چند ممنوعیت «قراردادی» مستقل دارند که توسعهدهندگان معمولاً از آن غافل میشوند: در هر دو سند، ساخت محصول یا سرویس رقیب و استفاده از سرویس برای آموزش مدل رقیب صراحتاً ممنوع است (بخش ۳ Consumer Terms و بند D.4 سند تجاری)؛ اسکرپ و برداشت داده از سرویس ممنوع است؛ مهندسی معکوس ممنوع است؛ و در سند تجاری، فروش مجدد سرویس بدون تأیید کتبی Anthropic مجاز نیست. اینها محدودیتهای مدل کسبوکار Anthropic هستند و مستقل از محتوای پرامپت اعمال میشوند.
کاربران ایرانی و Supported Regions: وضعیت دقیق دسترسی چیست؟
Supported Regions Policy سندی است که فهرست رسمی کشورها و مناطقی را نشان میدهد که Anthropic سرویسهایش — از claude.ai و Claude Code گرفته تا API و مدلهای ارائهشده از طریق پلتفرمهای ابری و فروشندگان مجاز — را آنجا ارائه میکند. قاعدهٔ اعلامی سند صریح است: «هر کشور یا منطقهای که در فهرست نیست، پشتیبانینشده است». در نسخهٔ مؤثر از ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، ایران، چین (بههمراه هنگکنگ و ماکائو)، روسیه و بلاروس در فهرست حدود ۱۸۵ کشوری وجود ندارند؛ در مقابل، ترکیه، امارات، عراق و ترکیبی از کشورهای منطقه حضور دارند.
- شرط ۱ — محل فیزیکی: استفادهٔ اشخاصی که «فیزیکاً در منطقهٔ پشتیبانینشده» حضور دارند ممنوع است؛ حتی اگر شرکتشان در کشور دیگری ثبت شده باشد.
- شرط ۲ — محل ثبت و مرکز: استفادهٔ شرکتهایی که در منطقهٔ پشتیبانینشده ثبتشده یا مستقرند ممنوع است؛ حتی اگر کارکنانشان فیزیکاً در کشور پشتیبانیشده باشند.
- شرط ۳ — مالکیت و کنترل (از سپتامبر ۲۰۲۵): شرکتهایی که بیش از ۵۰٪ سهامشان — مستقیم یا غیرمستقیم — متعلق به اشخاص یا شرکتهای مستقر در مناطق پشتیبانینشده است ممنوعاند؛ این قاعده برای بستن «راه پشتبامی» شرکتهای زیرمجموعه نوشته شد.
- پشتوانهٔ قراردادی: بند Export Controls در هر دو سند، ارائهٔ سرویس به کشورهای تحریمی آمریکا و افراد فهرست SDN را ممنوع میکند و کاربر تضمین میدهد در چنین کشوری نیست.
مالکیت خروجیها، حق مؤلف و «سپر کپیرایت» Anthropic
برای توسعهدهندگان، مهمترین سؤال مالکیتی این است: «متن و کدی که Claude تولید میکند مال کیست؟» پاسخ سند تجاری روشن است: مشتری تمام حقوق ورودیهایش را حفظ میکند و مالک خروجیهاست؛ Anthropic هم هر حقی که به Customer Content برسد را از خود سلب میکند و — مشروط به رعایت قرارداد — حقوقش در Outputs را به مشتری واگذار میکند. در سند مصرفی هم واگذاری مشابه وجود دارد اما چارچوب آن برای «استفادهٔ فردی» نوشته شده است. نتیجهٔ عملی: میتوانید خروجیها را در محصول تجاریتان استفاده، فروش و لایسنس دهید — به شرطی که خودتان از ورودیها حقوق لازم را داشته باشید، چون مسئولیت ورودیها تماماً با شماست.
"Customer Claim" means a third-party claim, suit, or proceeding alleging that Customer's paid use of the Services ... in accordance with these Terms or Outputs generated through such authorized use violates any third-party intellectual property right. — در چنین مواردی Anthropic از مشتری دفاع و خسارت را جبران میکند.
— Anthropic — Commercial Terms، بند K.1 (Indemnification)
- شرط ۱ — استفادهٔ پولی و مطابق قرارداد: پوشش فقط شامل «paid use» مطابق Commercial Terms است؛ حسابهای آزمایشی بدون پرداخت و استفادهٔ ناقض قرارداد مشمول آن نیستند.
- شرط ۲ — استثناهای K.3: اگر خودتان خروجی را تغییر داده باشید، آن را با محتوای دیگر ترکیب کرده باشید، ورودی مشکلدار بوده باشد، یا میدانستید (و باید میدانستید) استفاده نقض حقوق دیگران است، پوشش از بین میرود.
- شرط ۳ — فرآیندی: باید ادعا را سریع اطلاع دهید و در دفاع همکاری کنید؛ کنترل دفاع نزد Anthropic است.
- نقطهٔ مقابل: در برابر ادعایی که از ورودیهای شما یا نقض Usage Policy ناشی شود، شما باید از Anthropic دفاع کنید (بند K.2).
چرا این بند برای شما مهم است؟ چون ارزش اقتصادی آن واقعی است. در دعوای Bartz v. Anthropic، شرکت در سپتامبر ۲۰۲۵ پذیرفت حدود ۱٫۵ میلیارد دلار به نویسندگان بپردازد — بزرگترین توافق کپیرایت در تاریخ ایالات متحده [S7، S8]. آن پرونده دربارهٔ دادههای آموزشی خود Anthropic بود، نه خروجیهایی که شما میگیرید؛ اما همین پرونده نشان داد ادعاهای IP در این صنعت تا مرز میلیارد دلار پیش میروند. برای یک تیم کوچک، داشتن بند K.1 یعنی انتقال بخش بزرگی از ریسک حقوقی خروجیها به Anthropic — مشروط به رعایت استثناها.
اگر اختلاف پیش بیاید: سقف مسئولیت، داوری و قانون حاکم
| محور | Consumer Terms | Commercial Terms |
|---|---|---|
| قانون حاکم | ایالت کالیفرنیا | کالیفرنیا؛ ایرلند برای مشتریان EEA/UK/سوئیس |
| مرجع اختلاف | دادگاههای ایالتی/فدرال San Francisco — انحصاری | داوری الزامآور: JAMS در San Francisco؛ UNCITRAL در Dublin برای EEA/UK/سوئیس |
| سقف مسئولیت | بیشترِ مبلغ پرداختی ۶ ماه اخیر یا ۱۰۰ دلار | حقالزحمهٔ پرداختی ۱۲ ماه اخیر (بهجز تعهدات جبران خسارت بند K) |
| خسارات غیرمستقیم | مستثنی — کنار گذاشتهشده | مستثنی — شامل سود از دست رفته و از دست رفتن داده |
| امکان تغییر سند | یکجانبه و با ادامهٔ استفاده پذیرفته میشود | یکجانبه؛ مؤثر ۳۰ روز پس از انتشار (فوری برای تغییرات قانونی) |
اعداد را جدی بگیرید: در نسخهٔ مصرفی، اگر بهخاطر خطای سرویس خسارتی ببینید، حداکثر دریافتی شما «بیشترِ مبلغ پرداختی ششماه گذشته یا ۱۰۰ دلار» است — برای کاربر رایگان یعنی ۱۰۰ دلار. در نسخهٔ تجاری سقف به مصرف ۱۲ ماه شما گره خورده که برای مشتریان بزرگ منطقیتر است اما برای استارتاپ کوچکی که روی API بنا شده، یعنی ادعای بزرگتر از صورتحسابش عملاً قابل وصول نیست. خسارات غیرمستقیم — سود از دست رفته، اعتبار برند، از دست رفتن داده — در هر دو سند صراحتاً کنار گذاشته شدهاند.
برای کاربران ایرانی این بخش یک پیام عملی دارد: چون اساساً استفادهٔ مستقیم مجاز نیست، در بدترین سناریوها نه دسترسی به داوری San Francisco خواهید داشت و نه توان اجرای حکمی را که به نفع شما صادر شود. پس طراحی درست این است که ریسکها را در لایهٔ محلی مدیریت کنید: SLA و تعهدات پشتیبانی را با ارائهدهندهٔ بومی قرارداد ببندید، دادههای حساس را قبل از ارسال به هر API پاکسازی کنید و معماری را طوری بچینید که جابهجایی بین مدلها و ارائهدهندهها (failover) کمهزینه باشد — نه اینکه روی «اقامهٔ دعوا در آمریکا» حساب باز کنید.
مسیر عملی برای توسعهدهندگان ایرانی: استفاده از Claude از طریق APX24
اگر در ایران هستید، همانطور که دیدید مسیر مستقیم به Anthropic از نظر قراردادی بسته است؛ اما «مدل» و «قرارداد» دو چیز جدا هستند. APX24 پلتفرم ایرانی ارائهٔ API هوش مصنوعی است که خانوادهٔ Claude (و مدلهای دیگر) را با فرمت سازگار با OpenAI (OpenAI-compatible) عرضه میکند: همنقطهٔ پایانی v1/chat/completions، همساختار پیام، و همSDKهایی که الان میشناسید. پرداخت تومانی با کارت بانکی انجام میشود، اعتبار بلافاصله فعال است و درخواست ناموفق شارژ نمیشود. از نظر حقوقی، قرارداد شما با APX24 است نه با Anthropic — همان الگویی که بازار برای همهٔ سرویسهای خارجیِ بدون دفتر ایران استفاده میکند.
چکلیست انطباق: قبل از استفاده از هر API هوش مصنوعی چه را چک کنیم؟
روششناسی این مقاله مخصوص Anthropic نیست؛ برای OpenAI، Google یا هر پلتفرم دیگری هم همان است. ایده این است که بررسی حقوقی را مثل code review به چند گام قابلتکرار تبدیل کنید و خروجی هر گام یک جملهٔ مکتوب باشد که تیم بتواند به آن ارجاع بدهد. تاریخ مؤثر نسخه را هم همیشه یادداشت کنید — همانطور که دیدید، اسناد این صنعت در بازهٔ ۱۸ ماه چند بار بنیادین تغییر کردهاند.
- 1
۱. سند حاکم را مشخص کنید
بپرسید استفادهٔ شما از کدام دروازه است: اپ مصرفی یا کلید API؟ سند مربوطه را کامل بخوانید و نسخهٔ مؤثر را در سند داخلی تیم ثبت کنید.
- 2
۲. وضعیت منطقهای را تأیید کنید
محل سکونت تیم، محل ثبت شرکت و ساختار مالکیت را با فهرست مناطق پشتیبانیشده تطبیق دهید؛ برای تیمهای ایرانی، مسیر واسط بومی را از ابتدا در معماری ببینید.
- 3
۳. سرنوشت داده را بنویسید
برای هر نوع دادهای که به API میفرستید، در یک جدول بنویسید: آیا برای آموزش استفاده میشود؟ تا کی نگه داشته میشود؟ چه استثناهایی دارد؟ این جدول را به Privacy Policy محصولتان وصل کنید.
- 4
۴. ممنوعیتها را با نقشهٔ محصول تطبیق دهید
هر فیچر محصول را با ممنوعیتهای Usage Policy و بندهای ضدرقابت (مثل D.4) چک کنید؛ کاربردهای حقوقی/مالی/سلامت را با الزام human-in-the-loop طراحی کنید.
- 5
۵. مالکیت و ریسک خروجی را مدیریت کنید
مالکیت Outputs را مکتوب کنید، استثناهای بند جبران خسارت (مثل K.3) را به checklist انتشار محتوا اضافه کنید و ارجاعهای خروجی را حذف نکنید.
- 6
۶. سقف مسئولیت و خروج از سرویس را برنامهریزی کنید
سقف مسئولیت سکّوی واقعی شما نیست؛ معماری Failover، خروجی گرفتن منظم از داده، و قرارداد سطح خودتان با مشتری، ریسک را مدیریت میکند.
- ☐ نسخهٔ مؤثر هر سند با تاریخ ثبت شده و صاحب مسئول دارد
- ☐ وضعیت منطقهای (سکونت، ثبت، مالکیت) تأیید شده
- ☐ جدول سرنوشت داده (آموزش/نگهداری/استثنا) تکمیل شده
- ☐ تطابق فیچرها با Usage Policy بازبینی شده
- ☐ سیاست استفاده از خروجیها و ریسک کپیرایت مکتوب است
- ☐ سقف مسئولیت و محدودیتها در قرارداد مشتری منعکس شده
- ☐ مسیر جایگزین (مدل/ارائهدهندهٔ دوم) تست شده است




